Dzień dzisiejszy

       Wczesną jesienią 1986 roku parafii przydzielono ks. Romana Pawła Malinowskiego. Proboszcz szybko nawiązał kontakt z młodzieżą i dziećmi, prowadził religie i chór parafialny, organizował spotkania i święta parafialne, oraz kolędy.

   17 września 1988 roku w parafii odbyły się uroczyste obchody Jubileuszu 1000-lecia Chrztu Rusi-Ukrainy. Na pamiątkę tego wydarzenia odsłonięto i poświęcono dwie pamiątkowe tablice jedną przy wejściu do cerkwi, a druga wewnątrz. Na to święto Pani Justyna Piórkowska razem z państwem Rozalią i Janem Babickimi wyszyli chorągiew z wizerunkiem św Włodzimierza Wielkiego. Pan Bazyli Macyński wykonał krzyż  jaki zdobi wieżę cerkwi. Wszystkie pokolenia parafian z wielikim zaangażowaniem przygotowywały się do święta, na które przybyło wielu dostojnych gości i wiernych. Swoją obecnością zaszczycił nas ksiądz biskup Stefan Sułyk z Filadelfii i wiele duchowieństwa z całej Polski. Oprócz obchodów mających charakter religijny odbyły się również koncerty kameralnego Chóru z Warszawy, jakim dyrygował maestro Jarosław Polański i odczyty m.in. prof. Stefana Zabrowarnego, dr. Jarosława Hryckowiana .

    W 1989 proboszczem został ksiądz Tadeusz Josafat Osypanko, który pełnił również funkcję Kołobrzeskiego dziekana. Z ks. Osypankiem witaliśmy uroczyście ogłoszenie niezależności Ukrainy w sierpniu 1991 roku. W 1994 roku proboszczem został ksiądz Stefan Mirosław Pidłypczak.

   A od 1 listopada 1998 roku pełni tę funkcję ksiądz (urodzony we Lwowie) Bohdan Feciuch. Proboszcz obsługuje również parafię filialną w Płotach. Ks. Feciuch osiedlił się w Trzebiatowie i stąd kieruje sprawami parafii. W 1999 roku przeprowadzono gruntowne malowanie cerkwi włącznie z ławkami, a na jubileuszowy rok  2000 wymieniono wszystkie witraże, a nad ołtarzem umieszczono witraż przedstawiający świętych apostołów Piotra i Pawła. W 2002 roku wymieniono drzwi oraz wybudowano chór. W tym również roku otrzymano mieszkanie niedaleko cerkwi, w którym obecnie znajduje sie kancelaria parafii oraz mieszkanie proboszcza.

Tekst: Daria Walnicka-Bilo